Бақытжан Момышұлы
Мәтін кітаптан автоматты түрде танылған, қате болуы мүмкін.
«Құлый баба ұрпақтары», бет 253–254 (иесінің шешімі 21.10.2026)
Авторы: көрсетілмеген
Жазушы Бақытжан Момышұлы халқымыздың осындай перзенттерінің бірі. Бауыржан Момышұлы, Бақытжанның әкесі, аяулы Баукең халықтың маңдайында жарқыраған жарық жұлдызы болып кетті, бола береді де. Бірақ Бақытжан сол жұлдыздың қасында, алып таудың көлеңкесінде, әкенің асқақ даңқының артында жасырын, көрінбей қалып қойған жоқ. Ол әдебиетке өз жолымен, өз қырымен, өз бетбейнесімен келді.
Әр жұлдыздың туар кезі, тұрар орны болады, ақ сәулесін анық түсірсе, айқын жарқырар шағы болады. Дәуір тынысын дәл аңғарып, оның талабына қарай қарекет еткен адамға, қайраткер адамға, әрі-бері деген соң уақыттың өзі қызмет етеді. Бақытжан өзінің әдебиеттегі творчестволық жолын
“Менің осында бір “шұлдырау-мұлдырауым” қызмет етуші еді, қайдан көрсем екен?” -деп Баукең бас сұққан Жуалы аудандық “Жаңа өмір” газеті редакциясынан бастады. Бұл Бақытжанның өзі шығар алдағы биіктерге аяқ басқан алғашқы баспалдақ еді. Шын шынарлар, құздар шыңдар алда еді. Бұдан соң Бақытжан аудармашылықпен айналыса бастады. Бұл жолда ол үлкен табысқа жетті десек асыра айтпаймыз. Бақытжан халқымызға белғілі жазушылардың шығармаларын орыс тіліне аударуда өзінің сан қырлы талантының қайнар көзін аша бастады. Солардың ішінде дарынды жазушылар Шыңғыс Айтматов пен Шерхан Мұртазаның туындыларын көркемдік дәрежесі жоғары деңгейде аударып, орыс тілінде оқитын әдебиет сүйер қауымға бере біліп келеді. Бұл творчествосын Бақытжан күні бүгінге дейін тастаған жоқ. Жазушы аудармамен айналысып жүріп өзінің сәтті жазылған шығармаларын да баспадан шығара бастады. Әрине, Баукеңнің ұлы болған соң әке жайлы қалам тартпау мүмкін емес еді. Бақытжанның Бауыржан Момышұлы жайлы алғашқы кітабы “Восхождение к отцу” деп аталады. Бұл кітапта ол әкесіне .жақындауға, әкені түсінуге ұмтылыс жасады. Ал, екінші кітабы “Во имя отца” деп аталады. Бұл кітапта Бақытжан әкесін өмірдегі ұстазы ретінде қабылдап шынайы шындықты жыр етеді. Аса қадірлі ағамыз, атағы халқымыздың ұлттық мақтаныш, мерейіне айналған, сүйікті жазушымыз Баукең туралы, оның жарқын бейнесін ел жүрегінде жаңғырта, аша түсуге сәл де болса себін тигізер жайларды жария етіп, көрген-білгенін көпшілікке айтып беру әркімнің қарыз-парызы болса, Бақытжан сол парызды өтеуге ұмтылды. Қаламгерлер жайлы әркім жазуға құқылы. Бірақ мұның қиындау жерлері бар. Әдетте творчествосын сөз етіп отырған адам туралы оның жеке өміріндегі қалың жұртқа мәлім емес кейбір жайлар сөз болғанда, тың деректер айтылғанда, фактілер келтірілгенде қалам тартқан адам тек өзіне ғана таныс, көбінесе өз басына ғана қатысы бар, өзі куә болған жайларды айтады. Бұл тұрғыдан алғанда мен Бақытжанды сонау балалық кезден білетінім маған ол туралы айту құқын беретін сияқты. Қадірлі Баукең менің әкеммен құрдас болып, асықты бірге ойнап, қозы-лақты бірге бағып, ол туралы өзінің “Ұшқан ұя” кітабында жазса, уақыт маған Бақытжанмен балалық шақта бірге ойнап, оның әңгімесін ауыл балаларымен бір тыңдауға жазды. Ол сонау Алматыдан жаз айларында демалысқа келген сайын біз үлкен қала жайлы әңгімелерге бір сусындап қалатын едік. Сол кезде радио, телевидение, тіпті электр жарығы жоқ ауылға қаладан келген қонақ баланың, ол бала Баукеңнің баласы болса, оның аузынан әңгіме тыңдаудың қаншалықты қызықты екендігін біз ғана білетін едік...
Осылай ер жеттік. Бақытжанмен мен аудандық газеттің редакциясында қайта табыстым....
Бақытжан Момышұлының бергенінен берері көп екенін жақсы білемін. Рас, ол орыс тілінде жазатын болғандықтан қазақ оқырмандарының ортасында көп белігілі болмас та. Ал Бақытжанның кітаптары әлі-ақ қазақ оқырмандары арасынан орын алатынына сенімім мол. Өйткені тұлпардан қалған тұяқтың әдебиет саласындағы жетер биігі, алар асуы әлі алда. Сүйінбай ата - Азамат соғысына қатысқан. Бандыларды жоюға атсалысқан. Ұзақ уақыт шаруашылықта мал дәрігері болып еңбек еткен.
Ошақбай ата - шежіреші қарт. Кезінде Бауыржан Момышұлы аса сыйлаған. Оның әңгімелерін көп тыңдаған. Барақат ата - ел ағасы. Ауылдағы жас ұрпақты тәрбиелеуге үлкен үлес косқан, сөзі дуалы жан болған.