Өмірбаян
Мархабат Байғұт — 1945 ж. 25 мамыр, Пістелі; жазушы, журналист, «Қазығұрт» баспасының бас редакторы, «Құрмет» орденінің иегері, ОҚО құрметті азаматы (фото). Далее — его изречения (стр.51–52)
— Жаныс-Байыс шежіресі (2009), 51-бет —
МАРХАБАТ БАЙҒҰТ - 1945 жылғы 25 мамырда Оңтүстік Қазақстан олысы Түлкібас ауданының Пістелі ауылында туған. Қазақ мемлекеттік университетінің филология факултетін бітірген. 1968-1973 жылдары Түлкібас аудандық “Шамшырақ” газетінде, 1974-1984 жылдары облыстық “Оңтүстік Қазақстан” газетінде, 1984-1985. жылдары облыстық партия комитетінде қызмет істеді. 1985-1992 жылдары Жазушылар одағы облысаралық бөлімшесінің хатшысы, 1992-1993 жылдары облыс әкімі апараты ішкі саясат бөлімінің меңгерушісі, одан соң төрт жылдан астам уақыт облыстық тіл. басқармасының бастығы болды. 1998 жылдан облыстық ақпарат және коғамдық келісім басқармасы бастығының орынбасары, 2001-2004 жылдары басқарма бастығы қызметін атқарды. 2005-2008 жылдары Оңтүстік Қазақстан облысы тілдерді дамыту жөніндегі басқармасының бастығы болды. Қазір “Егемен Қазақстан” газетінің Оңтүстік өңір (Жамбыл, Қызылода, Оңтүстік Қазақстан облыстары) бойынша арнаулы тілшісі, “Қазығұрт КИ” альманағының Бас редакторы. Жазушы, журналист. “Шілде”, “Сырбұлақ”, “Интернаттың баласы”, “Нәуірзек”, “Дауыстың түсі”, “Қорғансыз жүрек”, “Машаттағы махабат”, “Серт пен сенім”, “Әдебиет пәнінің пріштесі”, “Ақпандағы мысықтар”, “Алмағайып”, “Аңсар”, “Козапая”, “Ауыләңгімелері”, т.б. кітаптардың авторы. 2005 жылы Алматыдағы “Қазығұрт” баспасынан шығармаларының төрт томдығы жарық керді. Туындылары орыс, украйын, өзбек, түрік, саха, қарақалпақ тілдерінде тәжімеленген. Облыс әкімінің “Бауырмал”, республикалық “Жалын”, халықаралық “Алаш” сыйлықтарының лауреаты, Түлкібас ауданының құрметті азаматы, Қазақстан Республикасы “Құрмет” өрденінің иегері. 2004 жылы Қазақстанға еңбек сіңірген қайраткер атағы, 2007 жылы Оңтүстік Қазақстан облысының “Құрметті азаматы” атағы берілді. Мархабат Байғұттың публицистикалық шығармаларынан алынған кейбір сөздер 1. Ордабасыға оралу, Ордабасыны ойлау, Ордабасымен танысу, Ордабасымен рухтану -баршамыздың перзенттік парызымыз. 2. Тәуелсіздікке қолымыздың жеткені - Ордабасы мұраттарының экүзеге асқаны. 3.Үш биіміздің рухы Ордабасыдағы Тутөбеде де егемен елдің көгілдір байрағын биікке көтеріп түр. 4. Тіл төңірегіндегі таза тіршіліктің түйесі мен биесі, ығай-сығай иесі болмаса да киесі бар. 7 . 5. Жас казакты Желтоксандагы карусыз көтеріліске алып шыққан ғажайыптардың бірі Вам бірегейі- Тіл, с 6. Жас қазаққа, әсіресе, тіліміздің тағдырына келгенде, Желтоқсандағы ұмтылыс пен құлшынысты ұмытуға болмайды. 7. Діл айықса, тіл де айығар. 8. Ұлт болып қалудан үміт үзсек, өмір сүріп қажеті не?! 9. Барлық жағымсыз нәрсені жанкешті жауапкершілік жеңеді. 10. Махаббат - ен ғажап, ең ғажайып жұмбақ. 2 11. Абай жұмбағын да, сол секілді Тәкен тылсымын да әлі талай ғасырлар шеше берер, 12. Тәкен Әлімкұлов “Ерке болмыстың тәуелсіздігі" ұғымын әр шығармасында эр қырынан бедерлі бәдіздей білген. 13. Шоқай (Мұстафа) жаққан шамшырақ ар жүректе жарқырауы ләзім. 14. Тұрардың (Рысқұлов) ұлтқа деген текті тазалығындай тазалық керек қазаққа. 15.Қазақ- қашаннан-ақ таза үлт, Қаны да таза. жаны да таза. 16. Салт сақталмаса, дәстүр дамымаса, қазекем де сакталмас еді. | 17. Тал бойыңызда тазалық мөлшері қаншалықты болса, жауапкершілік те соншалықты деңгейде көрініс беріп, көктемек. 18 Адамшылық та, адалдық та, қанағат та тазалықтың топырағында ғана әсіп өнеді. 19, Тазалыққа ұмтыл, қазақ! Тазар, қазақ! Тәуелсіздікке қалтықсыз қызметету үшін. 20. Ауыл десе, андыз арқалап келе жатқан апам елестейді. : 21. Ауылды тым тұқырта бермейік, ағайын. Казак ауылы өзге ешқандай ұлттың ауылына ұқсамайтындығымен қымбат, 22. Ұлтымыздың уызы - ауыл. 23. Ауылдар азаяр, алайда гінқашан да, ешкім де жер бетінен бүтіндей жоя алмайды. 24. Адамдықты аздырып бара жаткан. жаппай сипат алған кесел - жағымпаздық. 25. Ерендер кереңдерге айналмағай. 26. Кітаптан алыстаған ұрпақтың болашағы бұлдыр, келешегі күңгірт. 27. Жасөскінді кітапқа тебіреніспен қарайтындай етіп тәлімдеп, тәрбиелеуге қол жеткізе алмасақ, бәрі бекер. 28. Адамдардың жүрегіндегі мейірім жүдемегей, сағыныш сезімі солмағай деп жазамын шығармамды. : 29. Кеуделерінде қайырымсыздық пен қанағатсыздық қойындасып түнейтін обырлар мен жебірлердің, опасыздар мен сатқындардың көбейіп бара жатқанын қауіп етем. 30. Өзімді биіктемін деп те, биліктемін деп те ешқашан сезінген емеспін. 31. Менен басқа ешкім де жоқ деп мансұқтау да- мәңгүрттік. (Сөздер М.Байғұттың 4 томдық шығармалар жинағының төртінші томынан алынды. “Қазығұрт” баспасы. Алматы 2005 жыл.)